Historia o Batakach

Batakowie – kilka spokrewnionych ze sobą grup etniczych, zamieszkujących środkową część wyspy Sumatra w Indonezji. Język batacki, należący do rodziny języków austronezyjskich, dzieli się na kilka dialektów i ma własny język pisany. Batakowie są potomkami potężnego ludu protomalajskiego, który do 1825 żył we względnej izolacji w górskich rejonach w okół jeziora Toba na Sumatrze. W II lub III wieku Batakowie znaleźli się pod wpływami cywilizacji indyjskiej, od której zapożyczali koncepcję systemu władzy, pismo, elementy wierzeń religijnych sztuki i rzemiosła Nie utworzyli jednak wspólnego państwa i obecnie są podzieleni na sześć grup etniczych: Toba, Angkola, Mandailing, Karo, Simalung, Pakpak. Trzonem ich organizacji społecznej są egzogamiczne patrylinearne klany znane jako marga. Panna młoda jest wykupywana – po wniesieniu stosowanej opłaty staje się członkiem grupy męża. W społeczności Bataków-Toba wieś składa się z oddzielonych domów klanowych, natomiast u Bataków-Karo wszyscy mieszkają w jednym lub kilku. Przodkowie, rośliny i zwierzęta i obiekty nieożywione są uważane przez Bataków za posiadające dusze lub duchy, które mogą być przyciągane lub zwabiane przez mężeńskie media, które – podczas transu – komunikują się ze zmarłym. W przeszłości Batakowie uprawiali kanibalizm, ale ofiarami byli wyłącznie niewolnicy i osoby, które popełniły czyn kazirodzczy.